Behandelingen

Homeopathie

Homeopathie is een behandelmethode, waarbij gebruik gemaakt wordt van uit plantaardig, dierlijk of mineraal materiaal vervaardigde geneesmiddelen. Deze worden op een heel nauwkeurige wijze bereid, gepotentieerd, waardoor ze bij een juiste toepassing en dosering, een veel sterker positief effect hebben dan de oorspronkelijke stof.


Geschiedenis

De homeopathie zoals wij die kennen is ongeveer 200 jaar oud. Het was de Duitse arts Samuel Hahnemann (1755-1843) die ontdekte dat kinabast -indertijd het meest effectieve middel tegen malaria- in hoge doseringen bij gevoelige mensen tot klachten leidde die erg veel leken op de verschijnselen van malaria. Uit verdere proefnemingen bleek hem dat er meer stoffen waren, die ziekten konden genezen welke door deze stoffen, bij hoge dosering, ook zelf werden veroorzaakt. Deze ontdekking van Hahnemann wordt "de wet van de gelijksoortigheid" genoemd. Het is de basiswet van de homeopathie (in het Grieks: homeos = gelijksoortig en pathos = lijden). Hahnemann zag de primaire oorzaak van een aandoening altijd als een "dynamische verstoring". Hiermee bedoelde hij de verstoring van de harmonische verdeling van de lichaamsenergie, die dus altijd voorafgaat aan echte organische pathologie. Dat betekent dat een middel pas dan effectief kan functioneren als het van eenzelfde dynamische aard is als de primaire ziekte. Het middel moet als het ware resoneren met de aard van de verstoring. Met andere woorden: het middel dient er zo fijn op afgestemd te zijn, dat het er direct op in kan werken.
Vóór Hahnemann hadden ook andere artsen dezelfde beginselen ontdekt en toegepast, zoals de "vader" van de geneeskunde Hippocrates en de middeleeuwse arts Paracelsus. Maar de systematische en praktische uitwerking van de homeopathie is in de eerste plaats de verdienste geweest van Hahnemann. In de afgelopen 200 jaar heeft de geneeswijze zich natuurlijk wel verder ontwikkeld, maar elke homeopaat hanteert nog steeds de richtlijnen die de Duitse geneeskundige opgesteld heeft als basis voor zijn methode.


Werking

Ons lichaam beschikt over een systeem, dat ons bij ziekte altijd tracht zo snel mogelijk weer gezond te maken. In de homeopathie noemen we dit het herstelsysteem, Hahnemann betitelde het als levenskracht. Door een speciaal bereid middel toe te dienen dat in de uitwerking erg veel overeenkomst vertoont met de ziekteverschijnselen, wordt het herstelsysteem geprikkeld om de strijd met de ziekte weer effectief aan te gaan. Het homeopathische middel neemt niet de symptomen weg, maar stimuleert het lichaam om op eigen kracht te herstellen.


De patiënt

Het klachtenbeeld is een afspiegeling van de strijd van de patiënt met zijn ziekte. Het zijn daarom vooral de voor de patiënt typische symptomen die de homeopaat moet kennen om een keuze te kunnen maken uit de meer dan 1000 verschillende middelen die hem ter beschikking staan.
De patiënt staat in de homeopathie dus centraal. De homeopaat moet voor de bepaling van het juiste geneesmiddel de patiënt veel vragen stellen en precies weten wat de karakteristieken zijn van zijn klachten. Want de homeopaat kan de ziekte alleen met behulp van het herstelsysteem van de patiënt bestrijden. Het gaat bij de homeopathie dus om het individuele ziektebeeld, waarbij alleen het passende homeopathisch middel de patiënt kan helpen. Want de genezende werking van homeopathische medicamenten is uitsluitend het gevolg van de specifieke gevoeligheid van de patiënt voor het middel. Als het ziektebeeld van de patiënt niet nauwkeurig overeenkomt met het geneesmiddelbeeld, is de patiënt ongevoelig voor het middel en heeft de toediening ervan dus geen effect.


De middelen

De bereiding van homeopathische middelen noemt men potentiëren. Dit is een proces waarbij de oorspronkelijke medicinale (plantaardige of minerale) substantie, in zuivere vorm, stapsgewijze wordt verdund en steeds weer geschud. Daardoor worden verschillende zogenaamde potentiehoogten bereikt. Een gevolg van deze potentiering is dat het homeopathisch middel fysiologisch niet meer actief is. Dat betekent bijvoorbeeld dat een van oorsprong giftige grondstof in de vorm van een gepotentieerd homeopathisch middel absoluut niet giftig meer is en alleen effect heeft bij mensen waarvan het geneesmiddelbeeld overeenstemt met dat van het homeopathisch middel.
In tegenstelling tot de gangbare opvatting maakt de homeopathie overigens niet alleen gebruik van plantaardige geneesmiddelen. Er zijn ook veel middelen die uit mineralen en uit dierlijke producten worden bereid. Sommige grondstoffen zijn in ruwe vorm giftig. Bijvoorbeeld slangengif, bijengif, giftige planten als gifsumak en mineralen als arsenicum zijn veel gebruikte homeopathische middelen. Maar een homeopathisch middel is, zoals al eerder gesteld, op zich nooit giftig.


Verwarring

Veel verwarring bestaat er over wat nu eigenlijk allemaal homeopathisch genoemd mag worden. Zo wordt de kruidengeneeskunde (fytotherapie), waarin onder meer gedroogde kruiden toepassing vinden om bijvoorbeeld organen te versterken of ontgiftigingsprocessen aan te zetten, vaak ten onrechte homeopathie genoemd, en krijgen ook kaas en koffie soms het predikaat homeopathisch mee. Maar in de homeopathie gaat het om de geneeskundige toepassing van middelen, waarvan de eigenschappen overeenkomen met het klachtenbeeld van een patiënt. Homeopathische kaas en koffie bestaan dus niet...


Contact

Telefoon 06 41 42 91 29
E-mail info@bio-nature.nl
Bio-Nature Hella Masereeuw
© Copyright 2007- 2010